Voor en na: één gedocumenteerd geval

Uitgangspunt

Wat het uitgangspunt was

Het verlies bleef niet beperkt tot de haarlijn: de dunning liep over de hele bovenkant van de hoofdhuid. Dat verandert de rekensom, want het te bedekken oppervlak is groter en het donorgebied moet dat in één plan dragen.

De beoordeling begint bij de donorcapaciteit, niet bij het oppervlak dat de gast bedekt wil hebben. Die twee getallen bepalen of een plan realistisch is.

Het plan

Waarom 4.500 grafts en één sessie

Vierduizendvijfhonderd grafts werden in één saffier-FUE-sessie geplaatst. De follikels worden één voor één geoogst met een punch van 0,6–0,8 mm en geplaatst met behoud van hun natuurlijke uittreehoek, bij een streefdichtheid van 45–55 grafts per cm².

Eén sessie was mogelijk omdat het donorgebied dat toeliet. Waar dat niet zo is, is het eerlijke antwoord een kleiner of gefaseerd plan, gezegd vóór het boeken van een vlucht.

Het jaar

Hoe de twaalf maanden verliepen

Het zichtbare herstel was na ongeveer twee weken klaar: korstjes lieten los tussen dag vier en tien, de roodheid vervaagde rond dag veertien. Tussen week twee en acht vielen de getransplanteerde haren uit: dat is shock loss en het is voorzien.

Nieuwe groei begon rond maand drie tot zes, verdikte tot maand twaalf, en de dichtheid zette zich rond maand twaalf. Eerder oordelen is te vroeg oordelen.

In zijn eigen woorden

Het verhaal van Vito

Het verhaal is van hem, opgenomen na de twaalf maanden. Wij publiceren het als zijn beoordeling van zijn eigen resultaat, niet als aanwijzing voor wat een ander plan zou opleveren.

Het eerlijke deel

Wat één geval wel en niet zegt

Eén geval toont aan dat een plan van deze omvang is uitgevoerd en vastgelegd. Het is geen voorspelling. Donorcapaciteit, het patroon van het verlies, leeftijd en of het eigen haar blijft dunnen bepalen de uitkomst meer dan de techniek.